Soms is het tijd voor een nieuwe koers. Niet omdat je oude vak geen waarde meer heeft, maar omdat je toe bent aan een omgeving waarin je nog meer tot je recht komt.
Soms is het tijd voor een nieuwe koers. Niet omdat je oude vak geen waarde meer heeft, maar omdat je toe bent aan een omgeving waarin je nog meer tot je recht komt. Marco en Robin weten daar alles van. De één zat twintig jaar in de autobranche, de ander werkte jarenlang in het onderwijs. Nu zijn ze allebei Beginnend Assistent Samenstel bij Lansigt en voelen zich daar als een vis in het water.
Wat bracht hen ertoe om het roer zo radicaal om te gooien? En hoe voelt het om als ‘zij-instromer’ opnieuw te beginnen in een vakgebied dat bol staat van regels, cijfers en verantwoordelijkheden? Ze vertellen het in dit blog.
Zoektocht naar het juiste vakgebied
Voor Marco begon het met een knagend gevoel. “In de autobranche werd het steeds minder persoonlijk. Alles draaide om regels, targets, cijfers. De vrijheid en het klantcontact waar ik zo van genoot, verdwenen langzaam. Ik dacht: wil ik nog twintig jaar op deze manier doorgaan? Het antwoord was nee.”
Wat volgde was een zoektocht naar een vak dat beter aansloot bij zijn talenten en wensen. “Ik heb gekeken: wat vind ik leuk, waar ben ik goed in? Ik kwam toen uit bij accountancy.” Via een open sollicitatie kwam Marco bij Lansigt terecht. “Vanaf het eerste telefoontje voelde het goed. Warm, snel, betrokken. Dat zie je niet vaak.”
Van voor de klas naar de schoolbanken
Robin stond jarenlang voor de klas op een mbo-school voor goud- en zilversmeden, juweliers en uurwerktechniek. “Ik gaf vakken als bedrijfseconomie en boekhouden. En stiekem vond ik dat zelf nog steeds heel leuk.” Uiteindelijk besloot ze dat het tijd was om haar liefde voor cijfers en het begeleiden van mensen te combineren in een nieuwe richting.
“Accountancy trok me omdat het analytisch is, maar ook mensgericht. Ik wilde doorgroeien, mezelf uitdagen.” Na het eerste contact met Lansigt ging het snel. “Binnen no time had ik gesprekken en een meeloopdag. Wat me het meest opviel? Hoe warm en welkom iedereen is. Vanaf dag één wist ik: hier zit ik goed.”
Leren, schakelen en groeien
Marco en Robin begonnen zonder specifieke accountancy-achtergrond. Robin: “Het eerste jaar was pittig. Ik werkte, studeerde én gaf nog deels les. Maar de combinatie van theorie en praktijk gaf me energie. Alles grijpt in elkaar. Wat ik op school leer, pas ik hier toe en andersom.”
Marco herkent dat. “Ik startte in mei met werken en de opleiding begon in september. Dat gaf me wat voorsprong en vertrouwen. Inmiddels ben ik met veel plezier het nieuwe schooljaar gestart. Ik vind leren weer leuk!”
Zachte landing, stevige basis
Wat hen beiden opvalt is hoe soepel de overstap voelde. “Er wordt hier écht gekeken naar wie je bent”, zegt Robin. “Je krijgt verantwoordelijkheid, vertrouwen en ruimte om te groeien. En je staat er nooit alleen voor.” Marco vult aan: “Bij eerdere werkgevers bleef het vaak bij mooie woorden. Hier worden ze waargemaakt. Dat had ik niet verwacht.”
Het geheim? De kracht van samen
Beide collega’s benadrukken hoe belangrijk de teamsfeer is. “Je merkt aan alles dat je onderdeel bent van een groter geheel,” zegt Marco. “Bij Lansigt zijn de klanten niet van één persoon, maar van het team. Iedereen werkt samen aan kwaliteit.” Robin knikt: “Je hebt nooit het gevoel dat je het alleen moet doen. Iedereen helpt elkaar. Dat maakt het verschil, zeker als zij-instromer of starter in het vak.”
Dus… overstappen naar accountancy? Gewoon doen!
Wat zouden jullie zeggen tegen mensen die twijfelen over zo’n overstap? “Niet twijfelen, gewoon doen,” zegt Robin resoluut. “Als het niet past, merk je dat snel genoeg. Maar je komt daar alleen achter door het te proberen.” Marco sluit af: “Volg je gevoel. En als je voelt: dit past beter bij wie ik ben, geef jezelf dan die kans.”
